شايد به طور بالقوه بتوان نياز جامعه جهاني به انرژي را به وسيله تبديل انرژي باد به الکتريسيته با استفاده از توربينهاي بادي جبران کرد. جام جم نوشت، با وجود اين که دريا از منابع انرژي باد فراواني برخوردار است، اما توربينهاي بادي به دليل نوسانات طبيعي در جهت و قدرت باد قادر به توليد برق مداوم و پايدار نيستند. با توجه به تحقيقات انجام شده در دانشگاه Deloware و Stony Brook ميتوان برق خروجي از اين منابع بادي دريايي را با انتخاب محلهاي درست که از الگوهاي آب و هوايي مناسب بهره ميبرند و اتصال ژنراتورهاي بادي به خطوط انتقال و تقسيم انرژي برق را پايدارتر و مداومتر از قبل کرد. اگر بتوانيم الکتريسيته توليد شده توسط باد را پايدارتر کنيم، سهم بادها در برآوردن نيازهاي بشر به برق بيشتر ميشود و منابع توليد برق بيشتري براي انسان به وجود ميآيد.
محققان معتقدند با طراحي هوشمندانه و حسابشده پروژههاي توليد برق از بادهاي دريايي ميتوان تاثيرات آب و هواي محلي را بر نوسانات برق توليد شده به حداقل رساند.
محققان به مدت 5 سال مشاهدات مربوط به 11 ايستگاه نظارتي در سواحل شرقي آمريکا از «فلوريدا» تا «ماين» را بررسي و تحليل کردند. براساس سرعت باد در هر منطقه، محققان توان خروجي برق توليد شده توسط يک توربين فرضي 5 مگاواتي دريايي را برآورد کردند.
پس از تجزيه و تحليل الگوهاي انرژي باد در ميان ايستگاههاي ساحلي، محققان به اثرات فصلي بر توان خروجي توليد شده پي بردند.
بررسيها حاکي از آن است که هنگام طراحي سيستمهاي انتقال قدرت براساس منابع تجديدپذير مانند باد بايد فاکتورهاي مهم هواشناسي که شامل جريانهاي غالبا سيستمهاي پرفشار و کمفشار است در مقياس قابل توجهي در نظر گرفته شود.
محققان دريافتند هر سايت فرضي توليد نيرو دچار فراز و نشيبها و نوسانات قابل پيشبيني است؛ اما زماني که در شبيهسازيها به خطوط انتقال نيرو متصل ميشود، توان خروجي کلي ملايم بوده و دامنه نوسانات کمتر ميشود.
هماکنون هيچ توربين بادي در آبهاي ايالات متحده نصب نشده، اما طرحهايي براي نصب اين توربينها در ايالتهاي مجاور اقيانوس اطلس ارائه شده است.
راهحلهايي که منجر به کاهش نوسانات باد ميشود، ميتواند در جايگزين کردن باد به جاي منابع انرژي که توليد کربن ميکنند نقش مهمي ايفا کند.
جام جم